Τα κείμενα που διαβάζεις στα παιδικά και εφηβικά σου χρόνια είναι αυτά που σε σημαδεύουν περισσότερο από κάθε τι άλλο. Χαράσσονται βαθιά στην καρδιά και το μυαλό και μένουν εκεί για πάντα. Μπορεί να μην θυμάσαι τι ακριβώς συμβαίνει στην πλοκή ή τι γίνεται στο τέλος, μα οι ιδέες και η αισθητική σε εμποτίζουν. Το καταπληκτικότερο όλων είναι ότι καθορίζουν τον τρόπο σκέψης σου, τις επιλογές σου, και βέβαια όλο αυτό συμβαίνει χωρίς καλά καλά να το καταλάβεις..
Δεν μπορείτε να φανταστείτε την έκπληξη μου όταν, την ώρα που έφτιαχνα καφέ σήμερα το πρωί, μου ήρθαν στο μυαλό οι στίχοι του Ελύτη από την Μαρία Νεφέλη.
Η Μαρία Νεφέλη ζει στους αντίποδες της Ηθικής
Είναι όλο ήθος.

Είχα χρόνια να θυμηθώ τη Μαρία Νεφέλη, που με μανία διάβαζα στις τελευταίες τάξεις του λυκείου και σε όλα τα έτη της δραματικής σχολής. Όμως από τα πρώτα πράγματα που θέλησα να υπερασπιστώ στην Μαργαρίτα, ήταν η ακροβασία της στις παρυφές της αστικής ηθικής και της νομιμότητας.
Τι την σπρώχνει να παρανομήσει; Τι δικαιολογεί τις χαμηλές αντιστάσεις της;

Νομίζω ότι, ασυνείδητα, δημιούργησα ένα πλάσμα που είναι σέξι, όμορφο, ριψοκίνδυνο, ηθικό και ανήθικο, άφοβο και φοβισμένο, καλό και κακό. Δηλαδή, ένα πλάσμα ευάλωτο και ανθρώπινο. Σίγουρα πάντως μια κοπέλα που γοητεύει και τολμά.

Η Μαργαρίτα είναι η Μαρία Νεφέλη του 2015.

Άλλωστε, όπως λέει και ο ποιητής:

Κάθε καιρός κι η Ελένη του.